In haar werk als fotograaf probeert Elspeth Diederix (NL, 1971) het bijzondere van de alledaagse dingen te laten zien. Ze wil die momenten uitbeelden, waarin een voorwerp zijn logica verliest en even abstract wordt. Momenten waarbij je ineens stilstaat bij de invasie van dingen in de wereld of wanneer hun aanwezigheid een eigen leven gaat leiden.
Heel stil ligt alles op de tafel. De druiven, de plantjes, de kool. Maar wat gebeurt er? De dingen gaan bewegen! Er komen draadjes uit de druiven en die dansen heen en weer. Het lijkt wel een bewegende tekening.
Vlinders waar je doorheen kunt kijken. Geel blauw rood en dan weer oranje. Ze raken in de knoop van de draadjes. De vlinders gaan dood en worden groen. En dan gaan de bladeren groeien.
Alles verdwijnt onder de bladeren.
